نه به خاطر دیگران

سه هفته است لای کتاب را باز نکردم و اصلا" هم مهم نیست.

هفته ی اول ناراحت و افسرده بودم.هفته ی دوم تمام مدت با خودم کلنجار میرفتم اما هفته ی سوم برگشتم به زندگی عادی . 

آنقدر غرق پیدا کردن راه خوشبختی و مسیر آرزوها بودم که اصل زندگی را گم کردم.

 

نوروز امسال تصمیم گرفتم برای هیچ کس اس ام اس  تبریک پیشاپیش نفرستم تا ببینم چند نفر از میان تمام آدم هایی که می شناختم و میشناسمشان هنوز هم مرا به یاد دارند.نتیجه ی کار جالب نبود. فقط چهار نفر !

در حالیکه هر سال دست کم برای بیست نفر تبریک نوروز می فرستادم! اما امسال نه تنها نزدیک ترین دوستم که اصلا" بابت نزدیکی بیشتر به او به این شهر آمده ام یادم نکرد بلکه حتی خانم دفتردار درمانگاهی که دوسال در آنجا کار کردم و فقط یکسال است ندیدمش ،همانی که برای ازدواج و تولد نوزادش هم برایش هدیه داده بودم ، هم سراغم را نگرفت!

 

عمرم را برای چه چیزهایی هدر داده ام ؟ برای چه کسانی ؟ برای رسیدن به چه چیزهایی؟

آرزوهای دست نیافته ام ، تمام آن چیزهایی که می توانند زندگی را شیرین تر کنند ، لحظات خوب دیدن و دیده شدن همگی دارند فدای یک آرزوی کم رنگ ، یک امید دوردست و یک ایده ی القا شده از اطرافیان می شود ! 

باید به حرف دلم گوش کنم . باید لحظه های گرانقدر باقیمانده ی نفس هایم را صرف شاد ماندن کنم ، همان چیزی که همه برایمان آرزو می کنند اما هیچ کس جز خودمان نمی تواند آن را به ما هدیه کند.

هر کس هرچه می خواهد پیش رویم یا پشت سرم بگوید ! چه اهمیتی دارد ؟ به قولی " اگر بدانید که مردم به یک سردرد ساده ی خود بیش از خبر مرگ شما اهمیت میدهند ، دیگر هرگز برای حرف های آنها زندگی خود را هدر نمی دهید . " 

آن هم مردمی که  حتی اگر اسم دوست را هم یدک بکشند ، اگر یادشان نکنی ، یادت نمی کنند !

/ 3 نظر / 7 بازدید
نام

متن پيام

مامان فاطمه

سلام عیدتون مبارک جانا سخن از زبان ما میگویی.دو ساله که تمرین میکنم به این شیوه زندگی کنم و چقدر آرامش برایم به همراه داشته.فامیل که جای خود داره حتی دوستان 20 ساله هم تو این روزگار به محض ارتقاء شغلی یا مالی یا تحصیلی دیگه حرف مشترکی با هم ندارند.

سلین

سال نوت مبارک ری را جون.واقعا راست میگی نباید به حرف اطرافیان برای زندگی برنامه ریخت.هر تصمیمی میگیری برای قلب خودت بگیر ولی نظر شخصیم اینه تا اینجا که زحمت کشیدی حداقل این یه ماه باقیمونده رو فقط تست بزن تا اون تایمی که گذاشتی حروم نشه.بازم خودت بهتر میدونی عزیزم.منم گاهی فکر میکنم شاد بودن مهمتر از رزیدنت شدنه ولی حالا که تا اینجا اومدم بقیه شم میرم تا ببینیم خدا چی میخاد