نمی دانم واقعا" لازم است این همه از شیطان و بهشت و جهنم برای کودکان صحبت کنند؟

گل پسر امروز می گوید: " مامان ! من دست چپم را دوست ندارم چون شیطان روی دست چپ زندگی می کند!"

این همه تعالیم دینی و مفهومی برای یک کودک چه الزامی دارد؟ یعنی نمی توانیم صبر کنیم کودک اندکی بزرگ تر شود و آنوقت این همه تعلیمات را در ذهنش فرو کنیم؟انیمیشن های ایرانی که سرشارند از مفاهیم ! بدون اینکه خنده ای بر لب کودک بنشانند قصد دارند تمام اصول دینی را در قالب شخصیت های نقاشی شده به کودک بیاموزند. آخر یک روانشناس پیدا نمی شود که بگوید کودک هنوز کودک است!

چند روز قبل انیمیشن حضرت سلیمان را پخش کردند که دیدن صحنه های خشن آن اگر فیلم بود حتما" برای زیر چهارده سال ممنوع اعلام می شد ولی انگار خشونت در نقاشی برای کودکان منعی ندارد.

و یا انیمیشن حضرت ابراهیم!

کودکی که به امید دیدن کارتون و سرگرمی و شاد شدن پای تلویزیون نشسته چطور می تواند صحنه های قربانی کردن اسماعیل را توسط پدرش درک کند؟ چطور باید ارتباط برقرارکند با این اطاعت بی چون و چرا؟ و چطور می تواند از شخصیت اصلی کارتونی که می بیند الگوبرداری کند؟

گل پسر قبلا" هم بارها از شیطان که آدم ها را گول می زند صحبت هایی کرده بود مثلا" اینکه یکی از همکلاسی هایش در حیاط مدرسه پروانه ای را شکار کرده و کشته است پس او یک کار شیطانی انجام داده و دوست شیطان است!

و گاهی هم که یک کار اشتباه از خودش سر می زند این طور توجیهش می کند که کار او نبوده و این کار بد را شیطان انجام داده است!

گاهی می گوید روح آدم هایی که مرده اند توی فضا ما را نگاه می کنند. شاید همین دلیل باعث شده گل پسری که از شش ماهگی در اتاق خودش خوابیده بود حالا که بزرگ تر شده و در آستانه ی هشت سالگی قرار دارد حتا از یک دقیقه تنها ماندن در اتاقش هم می ترسد .

محدود کردن تماشای تلویزیون و فیلم ها و کارتون ها راهکار مناسبی برای رفع این مشکل تعلیماتی نیست. چون فقط یک ساعت کلاس پرورشی مدرسه به تنهایی مشکلی در حد صدها کارتون غیر کارشناسی شده را ایجاد می کند.

تنها راهش این است که بنشینم و ساعت ها در مورد جهان بزرگی صحبت کنم که خدای بسیار بزرگی دارد.خدایی که هم ما را دوست دارد و هم فرشتگانش را. و شیطان هم یکی از همان فرشته هاست که به امر خداوند وجود دارد وگرنه خدای بزرگ او را نابود می کرد ولی خدا خواسته است او باشد .

توضیح دادنش برای یک کودک بسیار سخت است ولی بالاخره یک روز خواهد فهمید خدایی که ما به مهربانی می شناسیم مهربان تر از آن است که جهنمی خلق کرده باشد.

 مادری که کودکش را به کار درستی فرا می خواند و تهدیدش می کند که در صورت انجام ندادن کار درست تنبیهش خواهد کرد آیا هیچ گاه دست به یک تنبیه وحشیانه خواهد زد؟

از خدا نباید ترسید بلکه باید دوستش داشت.

و این تمام چیزی است که من به کودکم خواهم آموخت.