یک روز بدون دانستن زمان زندگی کردن مثل بیدار شدن اصحاب کهف آدم را گیج می کند  و یک روز بدون موبایل بیرون رفتن از خانه یعنی احتمال گم شدن زود هنگام در کف کوچه!

نگاهم روزی هزار بار ناخودآگاه به صفحه ی ساعت می خزد و در نهصد و نود و پنج بار اگر لحظه ای بعد کسی از من زمان را بپرسد توانایی پاسخ ندارم! بخش بزرگی از زندگیمان را عادت فراگرفته است و البته عادت به دنیای دیجیتالی!

روزهای تعطیل و در تمام اوقات فراغت من با موبایل و تبلت مشغولم .همسرم با لپ تاب و پسر کوچولو با پی اس پی یا بازی کامپیوتری.

به هر حال همگی در دنیای مجازی زندگی می کنیم!خوش به حال دنیای مجازی!