هر چه سعی می کنم دست از این کار بردارم نمی توانم.

از همان لحظه ای که مراجعه کننده ای از در اتاقم وارد می شود تجزیه و تحلیل شخصیتش شروع می شود  .گاهی حتا در خیابان هم که راه می روم در مورد شخصیت افراد قضاوت می کنم.

تقصیر من نیست.آنقدر چهره های مردم با هم متفاوت است و آنقدر حرف برای گفتن در نگاهشان موج می زند که نمی توانم در موردش فکر نکنم.

گاهی به خودم می گویم اگر یک روز با کسی مواجه شوم که بتواند فکر مرا بخواند چه قیامتی به پا خواهد شد.

برخلاف آن چیزی که همه فکر می کنند که شخصیت زنان بسیار پیچیده است من زنان را تنهابه دو دسته تقسیم می کنم.دسته ی دانا و دسته ی نادان.

تحلیل شخصیت دسته ی نادان کار دشواری نیست.با یک نگاه می توانی بفهمی به چه فکر می کنند و به چه چیز اهمیت می دهند.این ها دقیقا همان آدم های سنتی هستند که پشت سر یکدیگر غیبت می کنند.برایشان ارزش فقط همان چیزی است که همسایه ها می گویند.با هم چشم و هم چشمی می کنندو در حالی که لباس ساده ای پوشیده اند دستشان انباشته از النگوهایی است که هر سال بر تعدادش می افزایند.در شهری که من فعلا زندگی می کنم پوشیدن دمپایی های رنگارنگ و نگین کاری شده با نمایی از انگشت دوم پا که با انگشتری زینت شده است یک ارزش محسوب می شود.

زنان دانا ذهنشان آشفته و مبهم است.هزاران فکر مختلف همه با هم در ذهنشان موج می زند .به این فکر می کنند که چگونه پیشرفت کنند و چگونه به پیشرفت همسر و فرزندانشان کمک کنند و چگونه بر درآمدشان بیفزایند.هر چند ممکن است تمکن مالی خوبی نداشته باشند ولی همواره آراسته و مرتب هستند.

تحلیل شخصیت مردان منحصر به فرد است برای هر کدامشان.گاهی از بعضی ها خنده ام می گیرد و گاه آنقدر می ترسم که تصمیم می گیرم دیگر شخصیت کسی را تحلیل نکنم.بعضی ها شرارت از سر و رویشان می بارد.طیف گسترده ای دارد از کسانی که معتادند و دست به دزدی های ساده می زنند تا آنها که حتا قتل و تجاوز هم ازشان بر می آید.قتل های با علت یا بی علت.

برخی آنقدر ابلهند که نمی دانم چگونه از پس این روزگار هزار رنگ برمی آیند.مثل آن پسر جوان که وقتی گفتم:عینک را به چشمت بزن.فقط قسمت آخر حرفم را شنید و شروع کرد به ضربه زدن بر چشم های خودش!

و برخی آنقدر زرنگند که شیطان را درس می دهند.همان هایی که قدرت فریب دادن مردم را دارند.همان اختلاس کنندگان و شکارچیان شب.

در کل می خواهم بگویم آی کیوی تجمعی مردم ایران از چیزی که رسانه ها اعلام می کنند بسیار کمتر است.قبول دارم که  نابغه های ایرانی وجود دارند و آدم هایی در هوش بالا و متوسط کم نیستند ولی اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم بیش از پنجاه درصد مردم ایران هوش پایینی دارند.

مردمی دنباله رو که خودشان قدرت ساختن زندگی شان را ندارند.تنها تصمیمی که در زندگی می گیرند این است که باید دنباله رو چه کسی باشند.چه کسی!؟