از ماه رمضان سال گذشته به بعد هر چندروز یک بار گل پسر یادش می افتاد که بپرسد سرنوشت کودکان گرسنه ی سومالی که روزی هزار بار تصاویر وحشتناک سو’ تغذیه شان را از تلویزیون می دیدیم چه شد؟بالاخره مشکل گرسنگی و مرگ آنها برطرف شد؟

مدتی است که دیگر گل پسر هم سراغ کودکان سومالی را نمی گیرد.او هم دارد مثل ما یاد می گیرد که تنها به همان چیزی که رسانه ها دیکته می کنند بیندیشد.

اما امروز به یادم آمد که ماه رمضان دیگری در پیش است و منتظرم تا دوباره آگهی های جلب مشارکت مردمی برای کمک به روزه های بی افطار را روزی هزار بار دیگر ببینم.

حالا این پرسش مطرح می شود که آیا کمک های انسان دوستانه ی ما در ماه رمضان سال گذشته سبب رفع فقر و گرسنگی و مرگ و میر کودکان سومالی گشته است بطوریکه به مدت یک سال دیگر حرفی از قحطی در سومالی به زبان رسانه ی ملی نمی آید ؟

و یا کمک های انسان دوستانه تری از جانب انسان هایی که کمک به گرسنگان را منحصر به ماه گرسنگی خود نمی دانند صورت گرفته است؟

بی شک پاسخ این پرسش را همه می دانند.