من یک جنوبی ام.......نه!.....یک شمالی ام......نه!......یک جنوبی شمالی جنوبی ام.....

 

اصلا" چه فرقی می کند کجا زندگی کنم . مهم این است که هنوز یک ایرانی ام.

و هرگز وطنم را با تمام زشتی و زیبایی هایش ترک نمی کنم.

و اهمیت نمی دهم که امروز پانزده نمایش کمدی شاد در پایتخت کشورم برگزار می شود ولی در شهری که زندگی می کنم_ با ششصد هزار نفر جمعیت_ حتی یک نمایش درام هم نیست که فرزندم را به تماشای آن ببرم!

و اهمیت نمی دهم که پایتخت نشینان به هرکس خارج از تهران زندگی کند به چشم یک روستایی دور از تمدن می نگرند!

 

هر کجا هستم باشم

اسمان مال من است

پنجره فکر هوا عشق زمین مال من است.

چه اهمیت دارد

گاه اگر می رویند

قارچ های غربت؟

 

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد اندازه عشق.

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود.(سهراب سپهری)

 

چند نمونه از داستان های کودکانی را که نوشته بودم به کانون پرورش فکری کودکان بردم تا با کمک آنها نگارگری و چاپ شود.بعد از چندین ماه انتظار و بلاتکلیفی بالاخره گفتند از تهران به ما دستور داده اند خودمان را درگیر این مسایل نکنیم!هرچند کارشناس آنها اعتراف کرد داستان هایم زیباست اما............ یک شهرستانی حق ندارد داستان زیبا بنویسد! والسلام.